Pogadajmy w każdym języku

To prawda, że niektóre ćwiczenia językowe są skonstruowane tak, że można ich użyć tylko i wyłącznie w konkretnym języku, ale dzisiaj nie o takich ćwiczeniach będzie mowa. Chciałabym pokazać ćwiczenie, które uwielbiam za jego uniwersalność, elastyczność i umiejętność zaangażowania uczniów. Można go wykorzystać przede wszystkim do ćwiczenia mówienia, ale również pisania. No i oczywiście można go użyć ucząc każdego języka.

 

Właściwie bez przygotowania…

  • Dookoła sali lekcyjnej (na tablicy, ścianach, oknach) wieszamy pary kartek do pisania. Ja używam karteczek samoprzylepnych w wersji jumbo, ale można przyczepić zwykłe kartki A4 na masę mocującą.
  • Par kartek powinno być tyle, ile par/trójek uczniów. Na pierwszej kartce z pary uczniowie wpisują na górze temat, np. bycie jedynakiem, chodzenie do szkoły niekoedukacyjnej, posiadanie zwierzaka, itp. Jedna kartka zostaje podpisane plusem, a druga minusem.

 

Burza pomysłów, czyli uczniowie w akcji…

  • Przy każdym z tematów staje para/trójka uczniów i na nasz znak rozpoczynają wypisywanie plusów i minusów danego tematu. Długopis ma jedna osoba. Dajemy im na to np. 2-3 minuty.
  • Następnie, na nasz znak uczniowie przesuwają się w prawo do kolejnego tematu. Dajemy im czas na przeczytanie zanotowanych już argumentów, a następnie dodanie kolejnych. Po jakimś czasie najbardziej oczywiste argumenty się wyczerpią i uczniowie będą musieli nieco bardziej pogłówkować, czy też spojrzeć na temat z innej perspektywy.
  • Uczniowie przechodzą do kolejnych tematów, aż wrócą do tego, od którego rozpoczynali.

 

Od pisania do mówienia, czyli dyskusja…

  • Możemy w tym momencie wymieszać uczniów na nowo albo zostawić ich w takich samych grupach. Ja wręczam im wtedy zestaw wyrażeń służących do wyrażania opinii oraz zgadzania się i niezgadzania, ale nie jest to niezbędne.
  • Uczniowie zaczynają rozmowę w swojej parze/trójce, korzystając z argumentów wypisanych na kartkach wiszących przed nimi oraz używając wspomnianych wyżej wyrażeń. Przypominamy uczniom, że mogą dodawać nowe argumenty, których nie ma na kartkach, ale które „urodzą się” podczas rozmowy. Dajemy im na każdy temat ok. 2-3 minuty, a następnie przesuwają się do kolejnego tematu.
  • Rozmowa może przebiegać według dwóch scenariuszy. W pierwszym uczniowie mają najwięcej swobody, czyli wyrażają własną opinię, starając się zrozumieć poglądy kolegi i na nie reagować. W drugim jedna osoba w parze może mówić tylko o plusach, a druga tylko o minusach.
  • Możemy powiedzieć uczniom, że sami mogą wybrać scenariusz przy każdym temacie. Możemy również poprosić ich, aby pracowali na przemian według obydwu scenariuszy, czyli jeden temat tak, a kolejny inaczej. W trzeciej opcji to my decydujemy, według jakiego scenariusza maja pracować uczniowie w danym momencie.

 

Od mówienia do pisania, czyli rozprawka na horyzoncie…

  • Zbieramy kartki z argumentami przygotowanymi przez uczniów i chowamy je w bezpieczne miejsce. Na którejś z kolejnych lekcji będziemy mogli wykorzystać je do pisania rozprawek za i przeciw.
  • W zależności od potrzeb, wszyscy uczniowie będą pisać ten sam temat albo każdy uczeń lub para uczniów będą mogli wybrać sobie dowolny temat.
  • Możemy pomysły przygotowane przez uczniów wykorzystać również o wiele później, kiedy ich poziom językowy będzie wyższy. Niech spróbują podszlifować językowo wypisane argumenty, korzystając ze słownictwa i struktur, które poznali od tamtego czasu. A może potrafią dodać nowe argumenty?

Autorka: Ewa Torebko 

 

There are no comments

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Start typing and press Enter to search

Shopping Cart