Alternatywą dla tradycyjnej kultury nauczania jest kultura uczenia się. Jej wprowadzenie od stuleci postulowali reformatorzy edukacji. Bazuje ona na przekonaniu, że efektywna nauka wymaga aktywności uczącej się osoby. Warunkiem jej wprowadzenia jest umiejętność doboru zadań, które są prawdziwymi ćwiczeniami i pozwalają na rozwój. Zadania-ćwiczenia mają zupełnie inne funkcje niż zadania, które służą pomiarowi dydaktycznemu. Aby w szkole uczniowie mogli się efektywnie uczyć, nauczyciele muszą umieć odróżniać prawdziwe ćwiczenia, które pozwalają na rozwój od metodycznych chipsów, które jedynie zabierają czas.